எம்.ஜி.ஆரை இயக்கிய மக்கள் போராளி : தோழர் மீ. கல்யாணசுந்தரம்

காதில் விழுந்த (திருச்சி) வரலாறு-25

0
Full Page

1928ஆம் ஆண்டு, பொன்மலை இரயில்வே தொழிற்சாலையில் 3200 தொழிலாளர்கள் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டதற்காக நடந்த போராட்டத்தில் 21 வயதில் ஒரு இளைஞன் பங்கேற்கின்றான். அதே இளைஞன் தன் 40ஆவது வயதில், நகரச் சீரமைப்பு என்ற பெயரில் மதுரை சாலை இராமகிருஷ்ணா திரையரங்கம் அருகில் இருந்த குடிசைகளை அப்புறப்படுத்தத் திருச்சி நகராட்சி நிர்வாகம் அதிகாரத்தோடு வந்தபோது, எதிர்த்து நின்று குடிசைகளில் வாழ்ந்த ஏழை மக்களைக் காப்பாற்றினார்.

21 வயது அந்த இளைஞனும், 40 வயது அனுபவம் பெற்றிருந்த அந்த இளைஞன் மீ.கல்யாணசுந்தரம் என்னும் பொதுவுடமை இயக்க மக்கள் போராளி. 1971இல் திமுகவிலிருந்து எம்ஜிஆர் நீக்கப்பட்டபோது, அப்போதைய திமுக ஆட்சிக்கு எதிராக எம்ஜிஆரை இயக்கிய பெருமையும் கல்யாணசுந்தரத்திற்கு உண்டு என்பது வரலாற்று உண்மை.

குளித்தலையில் போராளி

தமிழ்நாட்டில் செழித்தோடும் பொன்னிநதி என்றழைக்கப்படுகின்ற காவிரி பாய்ந்து, விளைநிலைங்களை வளமாக்கிய தென்கரையில் திருச்சி மாவட்டத்தின் (தற்போது கரூர் மாவட்டம்) குளித்தலைக் கடாம்பர்கோயில் கிராமத்தில் மீனாட்சிசுந்தரம் அவர்களுக்கு மகனாக 20.10.1909ஆம் ஆண்டு கல்யாணசுந்தரம் பிறந்தார். சிறுவன் கல்யாணசுந்தரம் இளமையில் துடிப்பும் சுறுசுறுப்பும் கொண்டு விளங்கினான். உறையூர் திண்ணைப் பள்ளியில் தன் தொடக்கநிலை கல்வியைக் கற்றான். உயர்நிலை கல்வியைத் திருச்சி தூய வளனார் கல்லூரி உயர்நிலைப்பள்ளியில் பள்ளி இறுதி வரை (SSLC) படித்து முடித்தான்.

இளமை பீரிட்டு இருந்த காலத்தில் கல்யாணசுந்தரம் என்னும் இளைஞன் உலக வரலாற்றையும், உலகில் நடந்த புரட்சிகளைப் பற்றியும் படித்து முடித்தான். குறிப்பாக இரஷ்யப் புரட்சி இந்த இளைஞனைக் கவர்ந்தது. அங்கே மலர்ந்த பொதுவுடமைச் சிந்தனையும் இளைஞனைக் கவர்ந்தது என்பதில் வியப்பில்லை. அநீதி கண்டு பொங்கும் அறிவு சார்ந்த இளைஞனாய்க் கல்யாணசுந்தரம் வளர்ந்தார். கே. லோகம்பாள் அவர்களை இல்வாழ்வின் துணைநலமாகக் கொண்டிருந்தார்.

முதல் போராட்டக் களம்

1928ஆம் ஆண்டு நாகப்பட்டினம், போத்தனூர் (கோவை) இயங்கி வந்த தென்னிந்திய இரயில்வேயின் பணிமனைகள் திருச்சியில் இயங்கிவந்த பொன்மலை பணிமனையில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டன. இதன் தொடர்ச்சியாக 3200 தொழிலாளர்களைப் பணிநீக்கம் செய்ய இரயில்வே நிர்வாகம் முடிவு செய்தது. இதனை எதிர்த்து 30.06.1928ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் மிகப்பெரிய ஊர்வலம் நடைபெற்றது. இரயில்வே நிர்வாகம் ஆட்குறைப்பு செய்யக்கூடாது என்றும் மீறினால் வேலைநிறுத்தம் நடைபெறும் என்று தென்னிந்திய இரயில்வே தொழிலாளர் மத்தியச் சங்கம் எச்சரிக்கை செய்தது. இரயில்வே நிர்வாகம் தொழிலாளர்களின் கோரிக்கையைப் புறந்தள்ளியது. 10 நாள் போராட்டம் அறிவிக்கப்பட்டது.

தென்னிந்தியாவைக் குலுக்கிய இந்த 10 நாள் போராட்டம் ஜூலை 23ஆம் நாள் தொடங்கியது. சிங்காரவேலர் தலைமையில் நடைபெற்ற இந்தப் போராட்டத்தில் முகுந்தலால் சர்க்கார், கிருஷ்ணசாமிப்பிள்ளை போன்ற தலைவர்கள் கலந்துகொண்டனர். கலந்துகொண்ட தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு 10 ஆண்டுகள் தண்டனை வழங்கப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். தலைவர்களின் கைது தொழிலாளர்களைக் கொந்தளிக்க வைத்தது.

திருச்சி பாலக்கரை இரயில்வே கேட்டில் போராடிய தொழிலாளர்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியது. இதில் 5 தொழிலாளர்கள் இறந்துபோனார்கள். ஜூலை 30ஆம் நாள் போராட்டம் கைவிடப்பட்டது. இந்த வரலாற்று சிறப்பு மிக்க போராட்டத்தில் 21 வயது இளைஞராக இருந்த கல்யாணசுந்தரம் பங்கெடுத்துச் சிறப்பித்தார். அப்போது கல்யாணசுந்தரம் இரயில்வே தொழிலாளர் இல்லை என்பதை மனதில் கொண்டால் கல்யாணசுந்தரத்தின் பெருமையை எளிதில் புரிந்துகொள்ளலாம்.

தொழிற்சங்கத் தலைவர்

1931இல் ஈரோடு இரயில்வே நிர்வாகத்தில் எழுத்தர் பணியில் கல்யாணசுந்தரம் பணியாற்றி வந்தார். இரயில்வே தொழிலாளர்கள் மீது நடைபெற்ற அடக்குமுறைகள் இவரின் நெஞ்சில் பெரும் நெருப்பாகக் கனன்றுகொண்டிருந்தது. தன்னோடு பணியாற்றிய தோழர்கள் கே.டி.இராஜூ, பி.எம்.சுப்பிரமணியம், ஜெ.பி.புருஷோத்தமன் ஆகியோரோடு இணைந்து ஐக்கிய வாலிபர் சங்கத்தைக் கல்யாணசுந்தரம் தொடங்கினார். கல்யாணசுந்தரத்தின் முயற்சியைக் கண்ட பொதுவுடமை சார்ந்த பி.இராமமூர்த்தி, ஜீவா, கே.ஏ.சாரி ஆகியோர் தொடர்புகொண்டனர். இதன் விளைவாக 1937ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19ஆம் நாள் தென்னிந்திய இரயில்வே தொழிலாளர் சங்கம் (SIRLU) உருவாக்கப்பட்டது.

இச் சங்கத்தின் தலைவராக எஸ்.பரமசிவமும் துணைத் தலைவராக எம்.கல்யாணசுந்தரமும் இருந்தனர். கல்யாண.சுந்தரம் ஒரு தொழிற்சங்கத் தலைவராக வளர்ச்சி பெற்றார்.

இதழ் ஆசிரியர்

இரயில்வே தொழிலாளர்களுக்கு அப்போது 60 பைசா கூலியாக வழங்கப்பட்டது. ‘பாய்’ என்று அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு 25 பைசா கூலியாக வழங்கப்பட்டது. அனைவருக்கும் சமமாகக் கூலி வழங்கப்படவேண்டும் என்று 1938ஆம் ஆண்டு ஜூன் 18இல் திருச்சியில் மாநாடு நடைபெற்றது. இந்த மாநாட்டின் வரவேற்புக் குழுத் தலைவராகக் கல்யாணசுந்தரம் இருந்தார். இம் மாநாட்டில் அன்றைய சென்னை மாகாணப் பிரதமர் இராஜாஜி தொடக்க உரையாற்றினார். மேலும் இம் மாநாட்டில் இந்தியாவுக்கு முழுச் சுதந்திரம் வழங்கப்படவேண்டும் என்றும் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

தொழிலாளர் பிரச்சனையும் இந்திய விடுதலையும் கல்யாணசுந்தரத்தின் முன்னுரிமையாக இருந்தன. இரயில்வே தொழிலாளர்களின் பிரச்சனைகளை முன்வைத்துக் கல்யாணசுந்தரம் ‘தொழிலரசு’ என்னும் மாத இதழைத் தொடங்கினார். இதன் ஆசிரியராகவும் செயல்பட்டார். பத்திரிக்கைக்கு எனத் தனியே அலுவலகம் இல்லை. பொன்மலையில் பயன்பாட்டில் இல்லாத இரயில்பெட்டியில் அரிக்கேன் லைட் வைத்து, பழைய தட்டச்சு எந்திரம் வைத்துக் கொண்டு அலுவலகத்தை நடத்தினார்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கட்டமைப்பு

தோழர்கள் பி.இராமமூர்த்தி, ஜீவா இருவரும் இணைந்து நடத்திய பல பொதுவுடமை இயக்கக் கூட்டங்களுக்கு இளைஞர்களிடம் நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. கட்சியைக் கட்டமைக்கும் பணிகள் தொடங்கின. 1939ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில் எம்.கல்யாணசுந்தரம், ஏ.எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தி, இராயர்பிள்ளை ஆகியோரைக் கொண்ட கம்யூனிஸ்டு கட்சிக் குழு திருச்சிராப்பள்ளியில் அமைக்கப்பட்டது. திருச்சி பிராட்டியூரில் கட்சிக்கான அரசியல் பள்ளிக்கூடம் நடைபெற்றது. இதன் விளைவாக, உறையூர் துரை, கே.பி.மாணிக்கம், ஆகியோர் கட்சியில் இணைந்து செயல்படுகின்றனர். டி.பி.இரத்தினத்தின் உடற்பயிற்சிசாலைதான் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பாசறையாக மாறியது. 1940இல் உலகப் போருக்கு இரயில்வே தொழிலாளர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். ஜனவரி 26ஆம் ஆம் நாள் பொன்மலையின் உச்சியிலும், ஆர்மரிகேட் உள்ளிட்ட பொன்மலை தொழிற்சாலை முழுவதும் உலகப் போருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் காங்கிரஸ் கொடிகள் கட்டப்பட்டன. இதற்குத் தலைமை தாங்கியவர் கல்யாணசுந்தரம். இதன் அடிப்படையில் கைது செய்யப்பட்ட கல்யாணசுந்தரத்திற்கு 6 மாதம் சிறைத்தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

இயக்கம் மக்களின் ஆதரவோடு வளரத் தொடங்கியது. விவசாயிகள், மாணவர்கள், பெண்கள், கலை இலக்கியவாதிகள் என்று எல்லாத் தரப்பினரும் இயக்கத்திற்கு வரத் தொடங்கினர். அணிதிரண்ட மக்களை அமைப்புக்குள் கொண்டுவரத் திருச்சிக்குக்கென மாவட்டக் குழு அமைக்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் தோழர் எம்.கல்யாணசுந்தரம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலக்குழுவிற்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.

பொன்மலை போராட்டம்

தொழிலாளர்களின் போராட்டம் 1946ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 23ஆம் நாள் தொடங்கியது. ஆகஸ்ட் 24இல் தென்னிந்திய இரயில்வே முழுதும் வேலைநிறுத்தம் நடந்தது. 30 நாள் நடந்தது செப்டம்பர் 23ஆம் நாள்தான் வேலைநிறுத்தம் நின்றது. இந்தப் போராட்டத்தில் தொழிலாளர்கள் சந்தித்த அடக்குமுறைகளைப் பார்த்துப் பொன்மலைப் பாறையே உருகியது என்று அந்தக் காலத்தில் வருணிக்கப்பட்டது. இந்தப் போராட்டத்திற்கு அரசு 144 தடை விதித்தது. இதன் அடிப்படையில் போராட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கிய கல்யாணசுந்தரத்திற்கு பிடிவாரண்ட் பிறப்பிக்கப்பட்டுக் கைது செய்யப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

போராட்டத்திற்கு நிதி திரட்டிய கமலா ராமசாமி, நாமகிரி, தையல்நாயகி, செல்வமணி போன்ற பெண்களும் கைது செய்யப்பட்டு 10 நாள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். இந்தச் சூழ்நிலையில்தான் கல்யாணசுந்தரம் அவர்களின் ஒரே மகள் பாம்பு கடித்து இறந்துபோனார். சோகத்தின் சுமை. மற்றொரு பக்கம் .தொழிலாளர்களின் போராட்டம். மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு கல்யாணசுந்தரம் தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தில் முழுஈடுபாட்டோடு இருந்தார் என்பதிலிருந்து கல்யாணசுந்தரத்தின் போராட்டக் குணத்தை உணர்ந்து கொள்ளமுடிகின்றது.

மதவெறி சாய்த்தார்

1947ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15ஆம் நாள் இந்தியா விடுதலை பெற்றது. அதற்கு முந்தையநாள் ஆகஸ்ட் 14ஆம் நாள் பாகிஸ்தான் விடுதலை பெற்றது. எல்லையோரங்களில் மதக் கலவரம் வெடித்து நாடு இரத்தக்களரியாக மாறியது. இதனால் பஞ்சாப்பிலிருந்து பாகிஸ்தான் பகுதிக்குச் சென்றுகொண்டிருந்த இரயில் செல்லவில்லை. கலவரம் வேகமாகப் பரவியது. அனைத்து மக்களும் அமைதியாக இருக்கவேண்டும் என்று பிரதமர் நேரு வானொலியில் உருக்கமான வேண்டுகோள் விடுத்தார். விடுதலைக்கு முந்தியநாள்தான் இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சிக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த தடை நீக்கப்பட்டிருந்தது.

தமிழ்நாட்டில் இரயில்வே தொழிற்சங்கத் தலைவராக இருந்த கல்யாணசுந்தரமும் அனந்தநம்பியாரும் இந்தியாவின் எல்லைகளில் இரயில்கள் இயங்கும் என்று அறிவித்தார்கள். இந்த அறிவிப்பின்படி ஜெ.பி.புருஷோத்தமன், கே.டி.இராஜூ தலைமையில் 75 பேரும் என்.கிருஷ்ணசாமி தலைமையில் 75 பேரும் என மொத்தம் 150 பேர் பஞ்சாப் சென்று பாகிஸ்தான் பகுதிக்கு இரயில்களை இயக்கினர். இதனால் எல்லைகளில் பாதிக்கப்பட்ட அப்பாவி மக்கள் பெருமளவில் காப்பாற்றப்பட்டார்கள்.

இந்தியாவின் மதவெறிக்குக் கல்யாணசுந்தரம் சவுக்கடி கொடுத்தார் என்பது வரலாறு. 1948இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சி தடைசெய்யப்பட்டது. திருச்சியில் சதி வழக்கின் அடிப்படையில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைச் சார்ந்த பலரும் கைது செய்யப்பட்டனர். இதில் கல்யாணசுந்தரமும் திருச்சி சதி வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டார்.

மக்கள் மன்றத்தில்

மக்களுக்காகத் தொடர்ந்து போராடிய தோழர் கல்யாணசுந்தரம் மக்கள் மன்றத்திலும் ஒளிர்ந்தார்…. மிளிர்ந்தார் என்றால் மிகையில்லை. 1952, 1957, 1962ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்திற்குத் திருச்சி -2ஆவது தொகுதியிலிருந்து (தற்போது திருச்சி மேற்கு) உறுப்பினராய்த் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1971 மற்றும் 1977ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற இந்திய நாடாளுமன்ற மக்களவைத் தேர்தலில் திருச்சி நாடாளுமன்றத் தொகுதியிலிருந்து மக்களவை உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1980-86ஆம் ஆண்டு வரை நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவையில் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். மக்கள் உரிமைக்காகச் சட்டமன்றத்திலும் நாடாளுமன்ற இருஅவைகளிலும் குரல் கொடுத்த பெருமைக்குரியவர் கல்யாணசுந்தரம்.

உழவரின் தோழனாய்

தமிழகத்தின் பெரும்பகுதியான நிலம் ஜமீன்தார்கள், இனாம்தார்கள், ரயத்துவாரி நிலப்பிரபுக்களிடம் இருந்து வந்தது. இதனால் இவர்களிடம் குத்தகை விவசாயம் செய்துவந்தர்கள் அடைந்து துன்பங்கள் அளவில்லாதவை. விவசாயிகளின் கண்ணீர் துடைக்க 1936இல் ஏப்ரல் 11ஆம் நாள் அகில இந்திய விவசாயச் சங்கம் தோன்றியது. தமிழ்நாட்டின் பல மாவட்டங்களில் விவசாயச் சங்கத்தின் மாநாடுகள் எழுச்சியோடு நடைபெற்றன. 1944ஆம் ஆண்டு மே 3 மற்றும் 4ஆம் நாள்களில் மன்னார்குடியில் விவசாயச் சங்கத்தின் மாநாடு நடைபெற்றது.

இந்த மாநாட்டில் இரயில்வே தொழிற்சங்கத்தின் சார்பில் அதன் தலைவர் கல்யாணசுந்தரம் கலந்துகொண்டு வாழ்த்திப் பேசினார். 27.5.1944ஆம் நாள் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்ட விவசாயிகள் சங்கக்கூட்டம் நடந்தது. அதில் ஒரு அமைப்புக்குழு ஏற்படுத்தப்பட்டது. அல்லூர், அந்தநல்லூர் போன்ற கிராமங்களில் குத்தகைதாரர்களை நிலங்களிலிருந்து நிலப் பண்ணையாளர்கள் வெளியேற்றினர். இதை எதிர்த்துப் போராட்டங்களைத் திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்ட விவசாயிகள் சங்கம் நடத்தியது.

1954ஆம் ஆண்டில் இலால்குடி வட்டம் பூவாளூரில் 500 விவசாயிகள் பங்கேற்ற நிலவெளியேற்ற மாநாடு மற்றும் குத்தகை விவசாயிகள் பாதுகாப்பு மாநாடு நடைபெற்றது. இந்த மாநாட்டைக் கல்யாணசுந்தரம் நடத்தினார். விவசாயிகளின் உரிமைக்காக விவசாயிகள் சங்கம் போராடியதன் விளைவாகத் தமிழ்நாடு அரசால் குத்தகையாளர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது.

இந்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து நிலஉரிமையாளர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் 1956ஆம் ஆண்டில் வழக்கு தொடுத்தனர். இந்த வழக்கில் 1958இல் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் நிலஉரிமையாளர்களுக்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பு வழங்கியது. இதனால் குத்தகையாளர் பாதுகாப்பு சட்டம் விவசாயிகளுக்குப் பயன் இல்லாமல் போனது. கல்யாணசுந்தரம் தீர்ப்புக்கு எதிராக விவசாயிகளைத் திரட்டி போராடினார்.

கலைஞரும் கல்யாணசுந்தரமும்

நிலஉரிமையாளர்கள் எனப்படும் நிலச்சுவான்தார்களுக்கு ஆதரவாக வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பையடுத்து, ‘நாடுபாதி நங்கவரம்பாதி’ என்றிருந்த நங்கவரம் மிராசுதார் தலைமையில் ஒன்றுகூடிப் பண்ணை நிலங்களில் இருந்துவந்த பல குத்தகைதாரர்கள் அனைவரையும் நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றினர்.

1958இல் குளித்தலைச் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த கலைஞரும் திருச்சி – 2ஆவது தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த எம்.கல்யாணசுந்தரமும் கரம் கோர்த்து விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாகத் தலைமையேற்றுப் போராட்டங்களை நடத்தினர். நங்கவரம் பண்ணை நிலத்தில் கலைஞரும் கல்யாணசுந்தரமும் இறங்கி, ஏர் பிடித்து உழுது போராட்டங்களை நடத்தினர்.

இது நிலஉடமையாளர்களுக்குப் பெரும் அச்சத்தைத் தந்தது. தமிழ்நாடு அரசு உடனே ஒரு அவசரச் சட்டம் ஒன்றைப் பிறப்பித்து, குத்தகை விவசாயிகளுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்கியது. 1961இல் தமிழ்நாடு அரசு நிலஉச்சவரம்புச் சட்டத்தை முன்மொழிந்தது. தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கம், இச் சட்டத்தில் உள்ள ஓட்டைகளைச் சுட்டிக்காட்டி 17 திருத்தங்களை முன்மொழிந்தன. இந்தத் திருத்தங்களைத் தமிழ்நாடு ஏற்கவேண்டும் என்று 26.08.1961இல் தமிழ்நாடு  விவசாயிகள் சங்கம் ஒரு அறப்போராட்டத்தைத் திட்டமிட்டது.

செப்டம்பர் 15 முதல் 29ஆம் நாள் வரை தமிழ்நாடு முழுவதும்  அறப்போராட்டங்களை நடத்தின. இந்தப் போராட்டத்திற்குக் கல்யாணசுந்தரம் தலைமை தாங்கினார். அரசு போராட்டத்தை ஒடுக்க நினைத்துத் தோல்வியடைந்தது. விவசாயிகளின் பல திருத்தங்களை அரசு ஏற்றது என்பது கல்யாணசுந்தரம் நடத்திய போராட்டத்திற்குக் கிடைத்த வெற்றியாக அமைந்தது. 1970இல் நில உச்சவரம்புச் சட்டம் மோசடியை எதிர்த்து நிலமீட்சிப் போராட்டம் எம். கல்யாணசுந்தரம் தலைமையில் நடைபெற்றது. இதில் தடையை மீறினார் என்ற அடிப்படையில் கல்யாணசுந்தரம் மற்றும் 307 தோழர்கள் கைது செய்யப்பட்டார்கள்.

பீடித் தொழிலாளர் போராட்டம்

1958ஆம் ஆண்டில் திருச்சியில் நடைபெற்ற பீடித் தொழிலாளர் போராட்டம் மகத்தானது. 20ஆயிரம் பீடித் தொழிலாளிகள் 22 நாள்கள் போராடினர். கே.பி.எஸ். கோன், பாவுதீன் 14 நாள்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தனர். இஸ்லாமியச் சமூகம் சார்ந்த பீடித் தொழில் செய்யும் பெண்கள் பலர் கோஷா அணிந்துகொண்டு போராட்டங்களில் அணிவகுத்து ஆர்ப்பரித்தனர்.

பீடித் தொழிலாளர்களின் 11 அம்சக் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்திக் கே. அனந்தநம்பியார் அக்டோபர் 2இல் தொழிலாளர் நல அலுவலகம் முன்பு உண்ணாவிரதம் இருந்தார். இந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை எம்.கல்யாணசுந்தரம் தொடங்கி வைத்தார். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அகில இந்தியத் தலைவர் பூபேஷ் குப்தா போன்றோர் போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர். 9 நாள்களுக்குப் பிறகு அன்றைய பிரதமர் நேரு தலையிட்டுப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றது. பீடித் தொழிலாளர்களின் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்பட்டது. பீடித் தொழிலாளர்களாக இந்து மதம் சார்ந்தவர்கள் மட்டும் அல்லது இஸ்லாமியச் சமூகம் சார்ந்தவர்கள்தான் அதிக எண்ணிக்கையில் இருந்தனர். பீடித் தொழிலில் நிறைய குழந்தைத் தொழிலாளர்களும் இருந்தனர். குழந்தை தொழிலாளர்களின் உழைப்பு சுரண்டப்பட்டது. குறைந்த கூலி வழங்கப்பட்டது.

வேலைக்கேற்ற கூலி இப் போராட்டத்தின் விளைவாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர்ப் பீடித் தொழிலாளர்கள் பிரச்சனையைக் கவனிக்க ஒரு வாரியம் மத்திய அரசால் அமைக்கப்பட்டது. கல்யாணசுந்தரம் போன்றவர்கள் சிறு உளியைப் போன்றவர்கள் என்று எண்ணிய முதலாளிகளுக்கு, சிறு உளிகளும் பெரும் மலைகளையும் உடைக்கும் என்பதை உணர்த்தினார் என்றால் மிகையில்லை.

கட்டிடத் தொழிலாளர் – காவலன்

Half page

திருச்சி இராமகிருஷ்ணா திரையரங்கம் அருகில் கட்டிடத் தொழிலாளர் வசிக்கும் பகுதி இருந்தது. அது முழுவதும் குடிசைகளாக இருந்தன. வானளாவிய கட்டிடங்களைக் கட்டித்தரும் தொழிலாளர்கள் கூரை வேயப்பட்ட குடிசைகளில் வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அன்றாட கூலிகளாய் வாழ்ந்து வந்தனர். வேலைக்குச் சென்றால்தான் கூலி என்ற நிச்சயமற்ற சூழலில் இருந்தனர். மழை, புயல் காலங்களில் வேலை இல்லாத காலங்களில் இவர்களின் வாழ்க்கை கேள்விக் குறியாக இருந்தது. இவர்களின் வாழ்வில் ஒளியேற்றக் கல்யாணசுந்தரம் பெருமுயற்சிகள் எடுத்துக்கொண்டார்.

இதன் விளைவாக அரசின் பிணைப்பில்லாத தொழிலாளர்களுக்கு என்றழைக்கப்படுகின்ற ‘Unbonded labourer’ என்றே ஒரு வாரியம் பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. இப்படியொரு வாரியம் உருவாக அடித்தளமாக இருந்தவர் கல்யாணசுந்தரம். 1950இல் கட்டிடத் தொழிலாளர்கள் வாழ்ந்து வந்த அந்தக் குடிசைப் பகுதிகள் திருச்சி நகரைச் சீரமைக்கும் பணியின்போது அப்புறப்படுத்த நகராட்சி முன்வருகின்றது. குடிசைப் பகுதிகளை அப்புறப்படுத்தவும் இடிக்கவும் உரிய வாகனங்கள், ஆயுதம் தாங்கிய காவல்துறை குவிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஏழையாக உள்ள கட்டிடத் தொழிலாளர் செய்வது அறியாது தவித்தவேளையில், இடிக்க வந்த வாகனங்களை மறித்து நின்றவர் கல்யாணசுந்தரம். காவல்துறையின் தடிகள் தாக்குவதற்கு ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டு விட்டன. கையில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த துப்பாக்கிகள் காவல்துறையின் வலது கை இடுக்கில் வைக்கப்பட்டுக் குண்டுகளை உமிழக் கட்டளைக்காகக் காத்திருந்தன. அரசின் அதிகாரங்கள் எது என்பதை மக்களுக்கு விளக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. கல்யாணசுந்தரம் கைது செய்யப்பட்டார். மக்கள் கொதித்து எழுந்தனர்.

அதிகாரம் பிடித்த அரசு பின்வாங்கியது. பின்னர்க் குடிசைகளை அப்புறப்படுத்தும் நடவடிக்கைகளைக் கைவிட்டு, பின்னர்க் குடிசை மாற்று வாரியத்தால் தீப் பிடிக்காத வீடுகள் கட்டி தரப்பட்டன. பின்னர் அந்த இடம் கல்யாணசுந்தரம் நகர் என்று இன்று அழைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அவர் மறைவுக்குப் பின்னர் அந்த இடத்தில் கல்யாணசுந்தரத்திற்குச் சிலையும் வைக்கப்பட்டது. பொதுவாகப் பொதுவுடமை சிந்தனைகள் சிலைகள் வைப்பதையோ, வைத்துக்கொள்வதையோ விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள். என்றாலும் கல்யாணசுந்தரத்திற்கு அந்தப் பகுதி மக்களே தங்கள் சொந்தச் செலவில் சிலை வைத்தார்கள் என்பது திருச்சியின் வரலாற்றில் இணைந்த ஒன்றாகும்.

கல்யாணசுந்தரம் – சர்க்காரியா கமிஷன்

1972ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 14ஆம் நாள் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திலிருந்து, அக் கழகத்தின் பொருளாளர் பொறுப்பிலிருந்த எம்.ஜி.ஆர் என்றழைக்கப்படுகின்ற எம்.ஜி.இராமச்சந்திரன் நீக்கப்பட்டார். திமுகவிலிருந்து நீக்கப்பட்ட எம்.ஜி.ஆர். தலைவர் பொறுப்பிலிருக்கும் கருணாநிதி கணக்கு காட்டவில்லை என்று அறிக்கை வெளியிட்டார்.

இந்த அறிக்கை அந்தக் காலத்தில் கணக்கைக் கொடுக்கவேண்டிய பொருளாளர் இப்படித் தலைவரிடம் கணக்கு கேட்கிறாரே… என்று நாளிதழ்களில் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது. 1971இல் திமுகவோடு கொண்ட கூட்டணியால் திருச்சி நாடாளுமன்ற மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கல்யாணசுந்தரம், தேர்தலுக்குப் பின் திமுகவோடு முரண்பட்டிருந்தார். இந்நிலையில் நீக்கப்பட்ட எம்.ஜி.ஆரைச் சந்தித்து, தன் ஆதரவைத் தெரிவித்தார். மேலும் திமுக ஆட்சியில் நடைபெற்ற ஊழல் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள் அடங்கிய பட்டியலைக் கல்யாணசுந்தரம் தயாரித்தார்.

1972-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம், எம்.ஜி.ஆரும் கம்யூனிஸ்ட் கல்யாணசுந்தரமும் தி.மு.க மீது புகார்ப் பட்டியல்களைத் தயார் செய்து, அதனை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஊர்வலமாக எடுத்துச் சென்று ஆளுநரிடம் அளித்தனர். அந்தப் பட்டியலை உடனடியாகக் குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்புமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். பட்டியலில் என்ன உள்ளது, யார் மீதெல்லாம் புகார் உள்ளது எனச் செய்தியாளர்கள் கேள்வியெழுப்பியபோது, எம்.ஜி.ஆர் பதில் கூற மறுத்துவிட்டார்.

புகார்ப் பட்டியலில் உள்ளது என்ன என்று கூறினால், அவதூறு வழக்கு பதிவு செய்யப்படும் என்ற காரணத்தின் அடிப்படையில் எம்.ஜி.ஆர் பதில் அளிக்கவில்லை. மூடப்பட்ட அந்தப் பெட்டியில் என்ன இருந்தது என்பது மர்மமாகவே இருந்தது. ஆளுநரிடம் அளித்த புகார் மனுவை அரசுக்கு அனுப்பித்தான் பதில் பெற முடியும் என ஆளுநர் தெரிவித்த நிலையில், அந்த மனுவை எடுத்துக்கொண்டு டெல்லி சென்று குடியரசுத் தலைவரிடம் அளித்தனர். அப்போதும், மனுவில் என்ன இருந்தது என்று எம்.ஜி.ஆரோ, கல்யாணசுந்தரமோ பொதுமக்களுக்குக் கூறவில்லை. “

தி.மு.க மீது ஆதாரமற்ற ஊழல் புகார்களைக் கூறி அவதூறு பரப்பவேண்டும், அதை மக்கள் மனதில் அழுந்தப் பதிவு செய்யவேண்டும் என்பது மட்டுமே அவர்களது நோக்கம்” என்று அப்போது திமுக தலைவர் கலைஞர் விமர்சனம் செய்திருந்தார்.

1972-ம் ஆண்டு, எம்.ஜி.ஆரும் கல்யாணசுந்தரமும் ஆளுநரிடமும் குடியரசுத் தலைவரிடமும் அளித்த புகார்ப் பட்டியல், தமிழக அரசுக்கு அனுப்பப்பட்டது. அதற்கான விரிவான விளக்கத்தைப் பதிலாக எழுதிக் கொடுத்த பின்னரும் அந்தப் பதிலுக்கு எதிராக மேற்கண்ட இருவரும் புதிதாக மனு ஒன்றைத் தயாரித்துக் குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்பினர். இதனைத் தொடர்ந்து, எம்.ஜி.ஆர். கல்யாணசுந்தரத்தின் கைப்பாவையாகி விட்டார் என்று திமுக தலைவர் கருணாநிதி வருணித்தார்.

1972-ம் ஆண்டு கொடுக்கப்பட்டு அடங்கிப் போயிருந்த புகார் மனுவுக்கு, நான்காண்டுகள் கழித்து 1976-ம் ஆண்டு உயிரூட்டப்பட்டது. உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி சர்க்காரியா அவர்களைக் கொண்டு, 1976-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 3-ம் நாள் விசாரணைக் கமிஷன் ஒன்றை மத்திய அரசு நியமித்தது. அப்போது, நாடாளுமன்றத்தில் உள்துறை இணை அமைச்சராக இருந்த ஓம்மேத்தா, “1972 நவம்பர் மாதம் எம்.ஜி.ஆரும் கம்யூனிஸ்ட் கல்யாணசுந்தரமும் தி.மு.க அமைச்சரவை மீதான புகார்கள் அடங்கிய பட்டியலை மத்திய அரசிடம் வழங்கினார்கள். அந்தப் புகார்கள் குறித்து நீதிபதி சர்க்காரியா விசாரணை நடத்துவார் என அறிவித்தார்.

விசாரணை – கலைஞருக்கு அச்சுறுத்தல்

விசாரணைக் கமிஷன் அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து, கலைஞருக்கும் திமுகழகத்துக்கும் எதிராக அகில இந்திய வானொலி மற்றும் அரசின் செய்தித்துறை, தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள் முடுக்கிவிடப்பட்டன. எங்கும் எதிலும் தி.மு.க எதிர்ப்பு காட்டப்பட்டது.

இதனிடையே, தன் மீதான புகார்கள் எத்தனை அற்பத்தனமானவை, ஆதாரமற்றவை என்பதை விளக்கி, அதனைப் புத்தகமாகவே வெளியிட்டுச் சட்டமன்றத்திலும் மக்கள்மன்றத்திலும் பரவவிட்டிருந்தார் கலைஞர். சர்க்காரியா கமிஷன் அமைக்கப்பட்டிருந்த நேரத்தில் கலைஞர் வீட்டைச் சுற்றி வெளிப்படையாகச் சுற்றித் திரிந்தனர்,

வீட்டுக்கு அருகே காரில் அமர்ந்துகொண்டு வருவோர் போவோரைக் கண்காணிக்கத் தொடங்கினர். யாராவது உறவினர்கள் வந்தால்கூட அவர்களை வழிமறித்து, கேள்விக் கணைகளால் துளைத்தெடுத்து எரிச்சல்படுத்தினர். வீட்டுக்கு வருவோரின் வாகன எண்கள் குறிப்பெடுக்கப்பட்டு, அதன் உரிமையாளர் யார் எனக் கண்டறியப்பட்டு, அவர்களை அழைத்தும் சில நேரங்களில் அவர்களது வீட்டுக்குச் சென்றும் விசாரித்தனர்.

பொய் சாட்சிகளைத் திரட்ட மிரட்டல்கள்

எந்தவித ஆதாரங்களும் கிடைக்காத நிலையில், கடைசியாகப் பொய் சாட்சிகளைத் திரட்டத் தாயாரானார்கள். அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் அதிகாரிகள் மிரட்டப்பட்டனர். குறிப்பாக, முதலமைச்சராக இருந்த கலைஞரிடம் பணியாற்றிய ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள் மற்றும் சில அரசு அதிகாரிகள் மிகுந்த நெருக்கடிக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, சர்க்காரியா கமிஷனில் பொய் சாட்சி கூறுவதற்குக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

இன்னொரு பக்கம் கலைஞரின் அலுவலக ஊழியர்கள், உறவினர்கள் மிரட்டப்பட்டனர். மேகலா பிக்சர்ஸ், அஞ்சுகம் பிக்சர்ஸ் போன்ற நிறுவனங்களில் பணியாற்றிய கணக்காளர்கள், தயாரிப்பு நிர்வாகிகளின் இல்லங்களில் சோதனை நடைபெற்றது. நீண்ட நாட்களாக முரசொலி மற்றும் தலைவர் கலைஞர் குடும்பக் கணக்கு வழக்குகளைப் பார்க்கும் அழகுமாணிக்கத்தை சி.பி.ஐ கைது செய்து, விசாரணை என்ற பெயரில் மிரட்டித் தாங்கள் கற்ற எல்லா வித்தைகளையும் கையாண்டனர்.

இந்நிலையில், விசாரணைக் கமிஷன் தலைவரான நீதிபதி சர்க்காரியாவிடம் வழக்கறிஞர் சாந்திபூஷன் மனு ஒன்றைக் கொடுத்தார். கலைஞர், நாவலர் நெடுஞ்செழியன், ப.உ.சண்முகம், அன்பில் தர்மலிங்கம், மாதவன் மற்றுமுள்ள அமைச்சர்கள், கழகத் தலைவர்கள் மீது குற்றச்சாட்டுப் புகார்களைக் கொடுத்துள்ள எம்.ஜி.ஆரையும், கமிஷனில் சாட்சியாகச் சேர்க்கப்பட்டவர்களையும் குறுக்கு விசாரணை செய்ய அனுமதிக்க வேண்டும் என மனுவில் கேட்கப்பட்டிருந்தது.

ஆனால், நீதிபதி சர்க்காரியா இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். சாட்சிகளைக் குறுக்கு விசாரணை செய்ய அனுமதிக்காவிட்டால் விசாரணையில் பங்கேற்பதே பயனற்றது எனக்கூறி, விசாரணையைப் புறக்கணித்துச் சாந்திபூஷன் வெளியேறிவிட்டார். எம்.ஜி.ஆரைக் குறுக்கு விசாரணை செய்யவேண்டும் என்று சாந்திபூஷன் கேட்டபோது, சர்க்காரியா கமிஷனிடம் எம்.ஜி.ஆர் எழுத்து மூலம் ஒரு வாக்குமூலம் கொடுத்திருந்தார். அதில், “புகார்கள் குறித்து எனக்கு எதுவும் தெரியாது. சேலம் கண்ணன் என்ற வழக்கறிஞர் கூறியதைத்தான் நான் புகார் மனுவில் குறிப்பிட்டிருந்தேன்” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

சர்க்காரியா கமிஷன் தீர்ப்பு

நெருக்கடி நிலை காலத்தின்போது போடப்பட்ட வழக்குகளை எல்லாம் திரும்பப் பெறுவது என மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையிலான ஜனதா அரசு முடிவெடுத்தது. இந்திரா அரசு, ஜார்ஜ் பெர்ணான்டஸ் மீது தொடுத்திருந்த பரோடா வெடிகுண்டு சதி வழக்கு திரும்பப் பெறப்பட்டது.

மத்திய அமைச்சராகிவிட்ட பிரகாஷ் சிங் பாதல் மீதான கிரிமினல் வழக்கு திரும்பப் பெறப்பட்டது. சுப்பிரமணியம் சுவாமி மீது அந்நியச் செலாவணி குற்றத் தடுப்பு இயக்குநரகம் தொடுத்திருந்த வழக்கு திரும்பப் பெறப்பட்டது. ஆனால், பொய்ப் புகார் மீது அமைக்கப்பட்ட விசாரணைக் கமிஷன் என்று மொரார்ஜி, சந்திரசேகர், சாந்திபூஷன் போன்றோரால் விவரிக்கப்பட்ட சர்க்காரியா கமிஷன் விசாரணை மட்டும் தொடர்ந்து நடைபெற்றது.

ஒருவழியாக விசாரணை முடிந்து சர்க்காரியா கமிஷன் தனது முடிவுகளை அறிவித்தது.

  • “மேகலா பிக்சர்சில் ஆதாயம் பெறும் பங்குதாரராக முதலமைச்சர் கலைஞர் இருந்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு ஐயத்துக்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்படவில்லை.
  • இரண்டாவது குற்றச்சாட்டான அஞ்சுகம் பிக்சர்ஸ் குறித்துக் கூறப்பட்ட புகார்கள் எதுவும் கருணாநிதிக்கு எதிராக மெய்ப்பிக்கப்படவில்லை.
  • கோபாலபுரம் வீட்டைக் கருணாநிதி புதுப்பித்தார் என்ற குற்றச்சாட்டும் ஐயத்துக்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்படவில்லை.
  • முரசொலி விற்பனைக்கூடம், திருவாரூர் வீடு போன்றவற்றின் குற்றச்சாட்டுகளும் நிரூபிக்கப்படவில்லை” என்று கூறியது.
  • வீராணம் ஏரியில் இருந்து நீர் கொண்டு வருவதற்கான திட்டத்தில்கூட, வீராணம் திட்டத்தைச் சத்தியநாராயணா பிரதர்சுக்கு ஒப்படைக்க எடுத்த முடிவு நிர்வாகத் தவறு என்று சர்க்காரியா குறிப்பிட்டிருக்கிறாரே தவிர, கலைஞர் லஞ்சம் வாங்கியுள்ளார் என்ற குற்றச்சாட்டு ஐயத்துக்கிடமின்றி நிரூபிக்கப்படவில்லை என்று கூறியுள்ளார்.
  • சமயநல்லூர் அனல் மின் நிலையம் விற்பனை குறித்த ஒப்பந்தங்கள் பற்றி எழுப்பிய குற்றச்சாட்டையும் நீதிபதி சர்க்காரியா ஏற்கவில்லை.
  • கொடைக்கானல் பழனி சாலை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தம் பற்றிய குற்றச்சாட்டிலும் குற்றச்சாட்டு மெய்ப்பிக்கப்படவில்லை என்று எழுதியிருக்கிறார்.
  • குற்றச்சாட்டு 21-இல் அறக்கட்டளை பற்றியெல்லாம் கூறப்பட்டிருந்தது. மேலும், சிறுசிறு குற்றச்சாட்டுகள் பற்றி நீதிபதி சர்க்காரியா குறிப்பிடுகையில், அரசின் நலன்களைக் காப்பதற்குப் போதுமான நடவடிக்கை எடுக்காமலேயே நிறுவனத்துக்குக் கடன்கள் வழங்கியதில் அல்லது ஏனைய வகையில் நிதி உதவிகள் அளித்ததில் தணிக்கை நோக்கில் பார்த்தால் நிதி முறைகேடுகள் நிகழ்ந்துள்ளன என்பது மட்டுமே இந்தக் குற்றச்சாட்டு குறித்து நடைபெற்ற விசாரணையில் மெய்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.
  • இந்த முறைகேடுகள் யாவும் தி.மு.க அரசின் முதலமைச்சரால் அல்லது ஏனைய அமைச்சர்களால் அல்லது அரசுத் துறை அதிகாரிகளால் நேர்மையற்ற வழியிலோ, தனிப்பட்ட பயன் கருதித் தூண்டுதலால் நடைபெற்றதாகவோ மெய்ப்பிக்கப்படவில்லை என்றும் சர்க்காரியா எழுதியுள்ளார்.

ஐக்கியப் பொதுவுடைமை கட்சி

1980 – 86 ஆண்டு வரை எம். கல்யாணசுந்தரம் எம்.ஜி.ஆர். ஆதரவில் நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவையில் உறுப்பினராக இருந்தார். 1987ஆம் ஆண்டு இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சியில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டு எம்.கல்யாணசுந்தரம், தா. பாண்டியன் போன்றோர் விலகினர்.

1988ஆம் ஆண்டு கல்யாணசுந்தரம் ஐக்கியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியைத் தோற்றுவித்துத் தலைவராக விளங்கினார். அக் கட்சியின் முதல் மாநாடு திருச்சியில் நடைபெற்றது. பின்னர் 20.06.1988ஆம் நாள் இந்தியாவின் தலைநகர் தில்லியில் கல்யாணசுந்தரம் காலமானார். தில்லியிலிருந்து கல்யாணசுந்தரத்தின் உடல் சென்னை வருவதற்கான அனைத்து உதவிகளையும் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சி செய்தது.

கல்யாணசுந்தரம் காலமானதைத் தொடர்ந்து, ஐக்கியப் பொதுவுடமைக் கட்சி 2000 ஏப்ரல் 8ஆம் நாள் திருச்சிராப்பள்ளியில் நடைபெற்ற விழாவில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்தது. கல்யாணசுந்தரம் என்னும் போராளியின் வாழ்வில் ஏற்ற இறக்கங்கள் இருந்தாலும் அவர் தன்னைத் தொழிலாளர் நலனுக்காகத் தன்னை ஒப்படைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்தவர். திருச்சியின் வரலாற்றில் அவர் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார் என்பதில் ஐயமில்லை.

சர்க்காரியா கமிஷன் – எம்.ஜி.ஆர் – கல்யாணசுந்தரம் அளித்த குற்றச்சாட்டுகளில் சில

  1. சென்னை அண்ணா சாலையின் மையத்தில் சாந்தி திரையரங்கத்துக்குப் பின்புறமாக விலை மிகுந்த சொத்து ஒன்று கலைஞரின் மருமகன்கள் பெயரில் வாங்கப்பட்டிருப்பதாகவும், அங்கே அண்ணா திரையரங்கம் என்ற பெயரில் திரைப்பட அரங்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது
  2. கலைஞர் வெளிநாடு சென்றபோது லண்டனில் நடைபெற்ற விழா ஒன்றில், அந்த விழாவை நடத்திய டிராக்டர் நிறுவனம் கலைஞருக்கு டிராக்டர் ஒன்றை வழங்கியதாகவும், அதை அவர் காட்டூரில் உள்ள தனது சொந்த வயலுக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
  3. திருவாரூர் தெற்கு வீதியில் 94-ம் எண் இல்லம், பல லட்சக்கணக்கான ரூபாய் செலவில் கலைஞரால் கட்டப்பட்டிருப்பதாக எம்.ஜி.ஆர் புகார் கூறியிருந்தார்.
  4. மேகலா பிக்சர்ஸ் என்னும் திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தை முதலமைச்சரான பிறகும் கருணாநிதி நிர்வகித்து வருகிறார். இது அரசு ஊழியர்களுக்கான வழிகாட்டு நெறிமுறைகளுக்கு எதிரானது.
  5. கருணாநிதியின் சொந்தத் திரைப்பட நிறுவனமான அஞ்சுகம் பிக்சர்ஸ் தயாரித்த ‘பிள்ளையோ பிள்ளை’ படத்தின் விநியோக உரிமைகள் ஈஸ்ட் கோஸ்ட் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் கம்பெனியின் துணை நிறுவனங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. இந்தக் கம்பெனியிடம் அண்ணாசலையில் உள்ள ஜெமினி மேம்பாலம் கட்டும் பணியைத் திமுக அரசு ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.
  6. சென்னைக்குக் குடிநீர் வழங்கும் வீராணம் திட்டத்திற்கு ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் கோராமலேயே வீராணம் ஒப்பந்தம் போடப்பட்டுள்ளது.

பெட்டிச் செய்தி

கலைஞர் பிரதமருக்கு எழுதிய கடிதம்

என் மீது அவர்கள் எழுப்பியுள்ள ஒவ்வொரு குற்றச்சாட்டின் முடிவிலும், அவர்கள் பாடியுள்ள ஒரே பல்லவி “விசாரணைக் குழு நியமிக்கப்பட்டால் இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை மெய்ப்பிக்க இயலும்” என்பதுதான். நான் தந்துள்ள பதிலுக்குப் பதிலாக எவ்வித ஆதாரமும் இல்லாமல் அவர்கள் அளித்துள்ள எதிர் உரைகள் அலட்சியப்படுத்தப்பட்டுப் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டியவை. எனினும், அவர்கள் குட்டையைக் குழப்ப முயன்ற இடங்களிலெல்லாம் நான் உரிய விளக்கங்களைத் தந்துள்ளேன். அதற்கு வலுவூட்டும் வகையில் அரசுத் துறையினர் அளித்த ஆதாரக் குறிப்புகளையும் தந்துள்ளேன்.

ஆனால், பொய்யைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லி அதனை உண்மை என நம்ப வைக்க முடியும் எனும் கோயபல்சின் கோட்பாடுகளை எம்.ஜி.ஆரும் கல்யாணசுந்தரமும் கடைபிடிக்கின்றனர். 1969-ம் ஆண்டில் எம்.ஜி.ஆரின் வருமான வரிக் கணக்குகள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. 1961-ம் ஆண்டு முதல் அவரது வருமானத்தை வருமான வரித் துறையினர் மறு ஆய்வு செய்து, ஏறத்தாழ 29 லட்ச ரூபாய் வரி பாக்கி செலுத்த வேண்டும் என அறிவித்துவிட்டனர்.

30.12.1971-ம் ஆண்டுவரை அவர் 17 லட்சத்து 96 ஆயிரத்து 407 ரூபாய் வரி செலுத்தினார். எஞ்சிய தொகையை வசூலிக்க வருமான வரித் துறை அவர் மீது கிடுக்கிப்பிடி போட்டது. வருமான வரித்துறை நடவடிக்கைகளுக்குத் தடை ஆணை பிறப்பிக்கக் கோரி சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் 486/1972 எண் ரிட் மனுவைத் தாக்கல் செய்தார். ஆனால், அந்த ரிட் மனுவைத் திடீரென 07.09.1972-ல் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார்.

அண்மையில் அவர் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றபோது அந்நியச் செலவாணி விதிமுறைகளுக்கு முரணாக நடந்துகொண்டதாக இந்திய அரசு குற்றம்சாட்டியுள்ளதும் அது விசாரணையில் உள்ளது என்பதும் அனைவரும் அறிந்ததே.

கடிதத்தின் பிற்பகுதி

“ஜனநாயகத்தில் எள் அளவும் நம்பிக்கையற்றோர், நமது தலைசிறந்த ஜனநாயக நிறுவனங்களைக் கவிழ்த்து அழிக்க முற்படுவோர். இவர்கள் எத்தகைய குற்றச்சாட்டுகளையும் எவர் மீதும் சுமத்துகின்றனர். இவர்களை யாரும் ஏதும் செய்வதற்கில்லை. இதனால் நம் பொதுவாழ்வு ஏளனத்திற்குரிய இழிநிலைக்குத் தாழ்த்தப்படுகிறது. இதுவே அரசியல் சூதாட்டத்தில் அவலமுற்று அலைவோரின் ஆர்வமிக்க பொழுதுபோக்காக உள்ளது.

ஒரு மாநில அமைச்சரவை மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்தி, அவற்றை மத்திய அரசுக்கு அனுப்பி விசாரணைக் குழு அமைக்குமாறு கோருவதால் தோன்றும் இக்கட்டான அரசியல் விளைவுகளை நான் இங்கே சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். மத்திய அரசு அத்தகைய விசாரணைக் குழு அமைத்தால் மாநில அரசைக் கவிழ்க்க மத்திய அரசு மேற்கொள்ளும் முயற்சியாகவே அதனைப் பொதுமக்கள் கருதக்கூடும்.”

“ஜனநாயக மரபுகள் நிலைபெற வேண்டுமாயின், அரசியலில் இக்கட்டான இத்தகைய நிலை தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதே எனது கருத்தாகும். இதன் பொருட்டு ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் மாநில அமைச்சரவைக்கு எதிராகச் சுமத்தப்படும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை விசாரணை செய்வதற்கென்று பாரபட்சமற்ற நீதித்துறையைச் சேர்ந்த தனிப்பட்ட ஓர் அமைப்பு இருத்தல் வேண்டும்.

பொதுநிர்வாகத்தில் அப்பழுக்கற்ற தன்மையைப் பேணிக் காப்பதே ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை என்பதில் ஐயமில்லை. அதே நேரத்தில் ஒரு மாசில்லாத நிர்வாகத்தின் மீது ஆதாரம் ஏதுமின்றி வேண்டுமென்றே கெட்ட எண்ணத்துடன் குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்திக் களங்கம் கற்பித்தலுக்கு இடமளித்தல் கூடாது.” என்று பிரதமருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் கலைஞர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

-ஆசைத்தம்பி

……….

Quarter page

Leave A Reply

Your email address will not be published.